Ευαγόρας Παλικαρίδης

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου το1938. Την 1η Απριλίου του έτους 1953, ο Ευαγόρας συμμετέχει σε κάποιες διαδηλώσεις κατά των Άγγλων. Με δεδομένο ότι στις 2 Ιουνίου θα γινόταν η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στην Αγγλία και σε άλλες αποικίες γίνονταν προετοιμασίες. Στην Πάφο στο «Ιακώβιο Γυμναστήριο» οι μαθητές εξοργίζονται την ανάρτηση της αγγλικής σημαίας. Ο 15χρονος Ευαγόρας, αποκαθηλώνει και σκίζει την αγγλική σημαία. Το γεγονός αυτό έδωσε το κίνητρο για επέκταση των διαδηλώσεων. Ο Ευαγόρας συνελήφθη, αλλά οι αρχές τον άφησαν ελεύθερο λόγω  του νεαρού της ηλικίας του. Κατά την διάρκεια της φοίτησης του στο γυμνάσιο, ο νεαρός Ευαγόρας συνέθεσε περισσότερα από 500 ποιήματα διαφόρων ειδών.Στα 17 του χρόνια ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης αποφάσισε να εγκαταλείψει το σχολείο και να ενταχθεί στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ.. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1956, κατά τη μεταφορά προμηθειών, η ανταρτική ομάδα στην οποία είχε ενταχθεί ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης έπεσε σε ενέδρα Άγγλων στρατιωτών κοντά στο χωριό Λυσός. Ο Ευαγόρας συνελήφθη και οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Στις 14 Μαρτίου του 1957 ο 19χρονος Ευαγόρας εκτελέστηκε δια του απαγχονισμού αφήνοντας πίσω το μεγαλειώδες πνευματικό του έργο. 

Ο σπουδαιότατος παρά το νεαρό της ηλικίας του Ευαγόρας γράφει, με φανερό το πάθος του για την ελευθερία:

Παλιοί συμμαθηταί,

Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα

μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη

κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι

Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,

το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.

Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,

βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.

Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου

και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.

Γειά σας παλιοί συμμαθηταί. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.

  

ΠΗΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ:

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ